Zaloguj
Reklama

Zasady diagnostyki powiększonych węzłów chłonnych

Autorzy: lek. Agnieszka Krzywicka, specjalista pediatra
Zasady diagnostyki powiększonych węzłów chłonnych
Fot. ojoimages
(4)

Powiększenie węzłów chłonnych jest jednym z najczęstszych problemów w praktyce lekarza pediatry oraz lekarza rodzinnego. W poniższym artykule przedstawiono podstawowe zasady diagnostyki różnicowej limfadenopatii.

Reklama

Wśród badań laboratoryjnych niezwykle istotną rolę pełni ocena obrazu krwi obwodowej. Poniższa tabela przedstawia niektóre zmiany spotykane we krwi obwodowej w przypadku powiększenia węzłów chłonnych. Należy jednak pamiętać, że prawidłowy obraz krwi nie wyklucza żadnej z chorób węzłów chłonnych!

 

Leukocytoza obojętnochłonna

Zmiany toksyczne: zakażenia bakteryjne, rzadziej wirusowe, procesy nowotworowe (np. choroba Hodgkina)

Leukopenia

Białaczki, choroby z naciekami w obrębie szpiku

Pojawienie się małych limfocytów

Przewlekłe choroby układu chłonnego, rzadko mięsak limfatyczny

Pojawienie się dużych nietypowych limfocytów, limfomonocytów

Mononukleoza zakaźna, inne zakażenia wirusowe, toksoplazmoza, cytomegalia

Pojawienie się nietypowych limfoblastów, mieloblastów

Ostre białaczki

Pojawienie się komórek monocytoidalnych

Siatkowice złośliwe, białaczka monocytowa

 

Po ustaleniu przyczyny powiększenia węzłów chłonnych należy zastosować odpowiednie leczenie lub skierować dziecko do lekarza specjalisty: onkologa, hematologa lub specjalisty chorób zakaźnych.

 

fot. pantherstock

BIBLIOGRAFIA:

 

W.Kawalec, A.Milanowski “Diagnostyka różnicowa najczęstszych objawów w praktyce pediatrycznej”,Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003

J.R.Kowalczyk “Stany przebiegające z powiększeniem węzłów chłonnych”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1996

J.Juszczyk, A. Gładysz “Diagnostyka różnicowa chorób zakaźnych”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1996

Piśmiennictwo
Reklama
(4)
Komentarze