Zaloguj
Reklama

Gruźlica płuc u dzieci: część 2

Autorzy: Dr n. med. Franciszek Halkiewicz, specjalista chorób płuc, specjalista pediatra, adiunkt Katedry i Kliniki Pediatrii w Zabrzu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego
Gruźlica płuc u dzieci: część 2
Fot. medforum
(5)

Druga część artykułu poświęconego gruźlicy u dzieci omawia zasady rozpoznawania gruźlicy na podstawie badań radiologicznych, próby tuberkulinowej oraz badań mikrobiologicznych.

Reklama

ZMIANY RADIOLOGICZNE W GRUŹLICY U DZIECI

Obraz radiologiczny gruźlicy płuc jest różnorodny. Najczęściej obserwowane zmiany to powiększenie węzłów chłonnych śródpiersia i wnęk. Najczęściej zajęte są węzły prawej wnęki oraz przytchawicze po stronie prawej. Powyższe zmiany są obserwowane w 70-90% przypadków gruźlicy dziecięcej. Do innych zmian należą: niedodma segmentarna, zagęszczenia miaższowe ( obraz płatowego zapalenia płuc), płyn w opłucnej, rozsiane zmiany drobnoguzkowe w prosówce

LABORATORYJNE METODY DIAGNOZOWANIA GRUŹLICY

Jak wspomniano, kryterium decydującym o rozpoznaniu gruźlicy jest wykazanie obecności prątków w materiale pobranym od chorego. Spełnienie tego kryterium u dzieci jest trudne, ponieważ dzieci chore na gruźlicę rzadko prątkują. Materiał od chorego jest opracowywany w laboratoriach gruźlicy w oparciu o metody tradycyjne i nowoczesne. Czas konieczny do wykonania typowej, klasycznej diagnostyki wynosi odpowiednio:

- 24 godziny dla badania mikroskopowego wg metody barwienia Ziehla i Nielsena (AFB),

- wyhodowania szczepu na pożywkach 3-10 tygodni,

- identyfikacji gatunku 2-3 tygodni,

- testu wrażliwości na leki 4-5 tygodni.

W sumie czas oczekiwania na wynik badania metodami konwencjonalnymi wynosi od 2 do 4 miesięcy. Tak długie oczekiwanie na wynik zostało skrócone dzięki nowym metodom diagnostycznym. Wśród nich są stosunkowo proste systemy przyspieszonego wzrastania prątków, jak Septi-Chek AFB, MGIT, MB Redox, które umożliwiają uzyskanie wyniku po 7- 8 dniach. System radiometryczny Bactec 460-Tb i kolorymetryczny system MB/BacT dostarczają wstępnych informacji o wzroście prątków po 5-6 dniach. W systemach tych można również przeprowadzić test wrażliwości na główne leki przeciwprątkowe.

Do najszybszych i najbardziej czułych metod wykrywania prątków należą metody genetyczne:

1. Sondy genetyczne - oparte o technikę hybrydyzacji kwasów nukleinowych prątka z odpowiednią sondą

2. Polimerazowa reakcja łańcuchowa, która łączy metodę sondy genetycznej z amplifikacją kwasów nukleinowych (PCR). W praktyce oznacza to możliwość wykrycia jednej komórki prątka w materiale biologicznym.

W celach epidemiologicznych np. prześledzenia łańcucha zakażenia, stosowana jest metoda typowania fagami prątków oraz oparta o sondy genetyczne metoda określania polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych DNA. Do celów naukowych służą różne techniki chromatograficzne, wśród których najlepszą okazała się cieczowa chromatografia wysokociśnieniowa (HPLC). Czułość analizy wzorów elucyjnych kwasów mikolowych różnych gatunków prątków metodą HPLC wynosi około 98%, przy swoistość ocenianej na 100%. Dostępne proste i tanie testy serologiczne wykrywania antygenów prątka A60 i 38 kDa, oparte o technikę ELISA, ze względu na mnogość antygenów prątkowych występujących krzyżowo, mają marginalne znaczenie diagnostyczne.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Forum Pediatryczne

Kategorie ICD:


Reklama
(5)
Komentarze