Zaloguj
Reklama

Światowy Dzień Cukrzycy

Światowy Dzień Cukrzycy
Fot. panthermedia
(0)

To międzynarodowe święto obchodzone jest od 1991 roku. 14 dzień listopada nie został natomiast wybrany przypadkowo, upamiętnia bowiem rocznicę urodzin wielkiego kanadyjskiego naukowca, który w latach 20. XX wieku odkrył insulinę – Fredericka Granta Bantinga. Światowy Dzień Cukrzycy został powołany przez Międzynarodową Federację Diabetologiczną (International Diabetes Federation) w celu pogłębienia świadomości dotyczącej zapadania na chorobę, która jawi się epidemią obecnych czasów. Podczas tego wydarzenia promuje się liczne formy pomocy dla ludzi dotkniętych cukrzycą, propaguje sposoby ustrzeżenia się przed zachorowaniem bądź zredukowania negatywnych skutków u osób, które już cierpią na to metaboliczne schorzenie.

Reklama

Podwyższona ilość cukru we krwi powoduje wielonarządowe uszkodzenia i dotyczy zarówno osób dorosłych, jak i dzieci. Jeszcze do niedawna postawienie diagnozy pod adresem dzieci i młodzieży nie należało do możliwych, teraz cukrzyca jest również rozpoznawalna u najmłodszych.

Objawy, które powinny skłonić do natychmiastowej konsultacji lekarskiej, to:

  • wzmożone pragnienie u dziecka, które często skarży się, że chce mu się pić,
  • uczucie permanentnego zmęczenia i towarzysząca mu senność – dziecko nie ma ochoty na zabawę, często udaje się na drzemkę,
  • pociecha traci na wadze, często brakuje jej apetytu, by skonsumować posiłek,
  • cera u dziecka z cukrzycą jest blada,
  • potomek ma podkrążone oczy i zajady wokół ust,
  • codziennemu funkcjonowaniu towarzyszą bóle głowy i nudności.

W przebiegu cukrzycy wymienia się jej 2 typy. Choć dzieci i młodzież częściej cierpią na pierwszy typ, a dorośli na drugi, ciężko o postawienie właściwej diagnozy jedynie w oparciu o sam wywiad lekarski i przeanalizowanie objawów, które towarzyszą dziecku. O ile na pierwszy nie ma się wpływu, ponieważ postępujące schorzenie ma charakter immunologiczny, o tyle do zachorowalności na drugi przyczyniają się złe nawyki żywieniowe i braku aktywności fizycznej. Aby określić, czy dziecko w ogóle choruje na cukrzycę, niezbędne jest sprawdzenie pomiaru glukozy we krwi (wykonane na czczo) i jeśli  jej wartość przekroczy 90 mg/dl, wtedy prawdopodobnie ma się problemy z zaburzeniami gospodarki metabolicznej. Lekarz może również zlecić badanie wykluczające lub stwierdzające kwasicę ketonową, może też zechce sprawdzić u małego pacjenta poziomy frakcji cholesterolu. Niezwykle pożądane, szczególnie przy stwierdzeniu cukrzycy typu pierwszego, okaże się badanie, które pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy w organizmie dziecka znajdują się tzw. przeciwciała przeciwwyspowe ICA. Ich wykrycie świadczy o tym, że u dziecka albo już się rozwinęła cukrzyca, albo za chwilę to będzie miało miejsce.

Bez względu na to, którym z wyżej wymienionych typów choroby dotknięte jest dziecko, nie obędzie się bez interwencji diabetologa, który określi i dostosuje indywidualne leczenia do określonego przypadku. Należy mieć na uwadze, że szybko wykryta cukrzyca pozwoli uniknąć sytuacji, w której postępuje niszczenie naczyń krwionośnych, pogarszające się widzenie czy nieodwracalne zmiany mózgu. Co gorsza nieleczona przez długi okres czasu cukrzyca może prowadzić nawet do zgonu

 

Piśmiennictwo
Reklama
(0)
Komentarze