Zaloguj
Reklama

Ocena badań diagnostycznych stosowanych w nietolerancji laktozy u dzieci

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Materiały naukowe XXVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Pediatrów, Rzeszów, 16-18.06.2005

Ocena badań diagnostycznych stosowanych w nietolerancji laktozy u dzieci
Fot. ojoimages
(5)

U dziecka z podejrzeniem nietolerancji laktozy można wykonać wodorowy test oddechowy lub krzywą laktozową, ale w przypadku trudności diagnostycznych należy oznaczyć aktywność laktazy w bioptatach błony śluzowej jelita cienkiego.

W diagnostyce nietolerancji laktozy powszechnie stosuje się dwa testy: wodorowy test oddechowy po spożyciu testowej porcji laktozy lub pomiar stężenia glukozy we krwi po spożyciu laktozy. Badaniem uważanym za referencyjne jest pomiar aktywności enzymu laktazy w śluzówce jelita (badanie inwazyjne – wymaga biopsji jelita cienkiego). Lekarze z Kliniki Pediatrii ŚAM, Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka i Matki w Katowicach przeprowadzili badania porównujące te trzy metody badawcze. Wykazali oni, że u 16,6% dzieci wodorowy test oddechowy dał wynik fałszywie dodatni, natomiast w 4,4% fałszywie ujemny. Jeszcze mniejszą czułością i swoistością charakteryzował się doustny test obciążenia laktozą z oznaczeniem poziomu glukozy w surowicy krwi. W ponad 20% dał on wynik fałszywie dodatni i w 10% wynik fałszywie ujemny. Autorzy wnioskują, że w przypadku trudności diagnostycznych powinno się wykonać oznaczanie aktywności laktazy w bioptatach błony śluzowej jelita cienkiego.

(5)
Reklama
Komentarze