Hipertermia polega na wzroście temperatury ciała w odpowiedzi na nadmierną produkcję ciepła wewnątrz organizmu lub narażenie na zewnętrzne ciepło. Hipertermia nie jest synonimem gorączki! Gorączka jest najczęściej skutkiem zakażenia. W przebiegu zakażenia dochodzi do produkcji mediatorów zapalenia i do reakcji podwzgórza na tzw. pyrogeny z następową zmianą punktu nastawienia temperatury. Ma to na celu bardziej efektywną walkę z zakażeniem poprzez podwyższenie temperatury ciała. W przeciwieństwie do tego, w hipertermii działanie "układu nastawienia temperatury" w podwzgórzu jest niezmienione, a efekt zewnętrzny w postaci wzrostu temperatury ciała wynika np. z nadmiernej produkcji ciepła po wysiłku. U niektórych dzieci ta produkcja ciepła jest tak duża, że może imitować gorączkę w przebiegu poważnych infekcji. Cytowana praca opisuje 5-letniego chłopca, u którego wielokrotnie w czasie 6 miesięcy obserwowano występujące po wysiłku fizycznym wzrosty temperatury do 39 stopni. Za każdym razem były to pomiary w odbycie. Po przerwaniu wysiłku temperatura stopniowo wracała do normy. Specyficzną cechą tego pacjenta był fakt, że pomiary temperatury z błony bębenkowej były prawidłowe – podwyższenie ciepłoty ciała rejestrowano tylko w pomiarach wewnątrzodbytniczych. Jest to ważna cecha pozwalająca na rozpoznanie hipertermii indukowanej wysiłkiem u dzieci z niewyjaśnionymi wzrostami temperatury ciała.