Najbardziej zagrożone IChP są przede wszystkim dzieci <2 roku życia. Przyczyną jest to, że układ odpornościowy wszystkich dzieci w tym wieku nie potrafi skutecznie i trwale produkować przeciwciał przeciw antygenom otoczkowym. W Polsce częstość IChP u dzieci < 5 r.ż. wynosi 17,6/100 000/rok, a u dzieci do 2 r.ż. 19/100 000/rok, czyli zapadnie na nią ponad 60 dzieci rocznie. Zjadliwość jak i coraz częstsza oporność pneumokoków na antybiotyki spowodowały, że Streptococcus pneumoniae uznany został za głównego „zabójcę” najmłodszych (wg WHO rocznie na świecie umiera ~1 mln dzieci <2 r. ż.).

Dostępna także na polskim rynku siedmiowalentna skoniugowana szczepionka pneumokokowa ma światowe doświadczenia i jest skuteczna wobec 73% serotypów odpowiedzialnych za IChP w Polsce. Szczepienie dzieci powinno się zaczynać jak najwcześniej, aby już po 6 m.ż. uzyskać ochronne miano przeciwciał. Odwlekanie, najczęściej ze względów ekonomicznych, szczepienia do momentu, gdy można np. podać jedną dawkę (>2 r.ż.) jest działaniem z gruntu niesłusznym.

Mając to wszystko na uwadze już w 28 krajach świata (m.in. w USA, Kanadzie, Australii, Meksyku, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Niemczech, Norwegii, Belgii, Luksemburgu, Szwajcarii, na Węgrzech i w Słowacji), zgodnie zresztą z zaleceniami WHO, wprowadzono powszechne obowiązkowe szczepienia pneumokokowe szczepionką skoniugowaną. W Polsce od października 2008 roku szczepionka weszła do kalendarza, jak na razie, tylko dla tzw. grup podwyższonego ryzyka zachorowania. Warto jednak wiedzieć, że w Polsce mamy oazę w której władza lokalna zdobyła się na światłą decyzję i „zafundowała” wszystkim dzieciom takie nieodpłatne szczepienia (Kielce).

Każdy rodzic mając na uwadze zdrowie swojego dziecka powinien rozważyć szczepienie pneumokokowe, zgodnie ze stara i sprawdzoną zasadą, że lepiej zapobiegać niż leczyć.