Badaną grupą były dzieci w wieku 4-16 lat z przewlekłymi zaparciami. Przez 4 tygodnie stosowano u nich mieszankę wielu szczepów probiotyków w łącznej ilości 4 x 10(9) kolonii.
Autorzy z jednego z najlepszych europejskich ośrodków gastroenterologii dziecięcej (Academic Medical Centre w Amsterdamie) podjęli badania skuteczności probiotyków w leczeniu przewlekłych zaparć u dzieci. Badaną grupą były dzieci w wieku 4-16 lat z przewlekłymi zaparciami. Przez 4 tygodnie stosowano u nich mieszankę wielu szczepów probiotyków w łącznej ilości 4 x 10(9) kolonii. W skład mieszanki wchodziły szczepy Bifidobacterium bifidum, B. infantis, B. longum, Lactobacillus casei, L. plantarum i L. rhamnosus. Wykazano znamienną poprawę statystyczną w zakresie zarówno konsystencji i częstości oddawania stolców jak i w zakresie towarzyszącego zaparciom nietrzymania stolców. Autorzy podkreślają, że wyniki są wstępne i wymagają potwierdzenia w badaniach z zastosowaniem podwójnie ślepej próby kontrolowanej placebo.
Autorzy z jednego z najlepszych europejskich ośrodków gastroenterologii dziecięcej (Academic Medical Centre w Amsterdamie) podjęli badania skuteczności probiotyków w leczeniu przewlekłych zaparć u dzieci. Badaną grupą były dzieci w wieku 4-16 lat z przewlekłymi zaparciami. Przez 4 tygodnie stosowano u nich mieszankę wielu szczepów probiotyków w łącznej ilości 4 x 10(9) kolonii. W skład mieszanki wchodziły szczepy Bifidobacterium bifidum, B. infantis, B. longum, Lactobacillus casei, L. plantarum i L. rhamnosus. Wykazano znamienną poprawę statystyczną w zakresie zarówno konsystencji i częstości oddawania stolców jak i w zakresie towarzyszącego zaparciom nietrzymania stolców. Autorzy podkreślają, że wyniki są wstępne i wymagają potwierdzenia w badaniach z zastosowaniem podwójnie ślepej próby kontrolowanej placebo.
Autor opracowania: Lek. Agnieszka Kwiecień, specjalista medycyny rodzinnej
Recenzenci: Dr med. Jarosław Kwiecień, specjalista pediatra, adiunkt I Katedry Pediatrii w Zabrzu, Śląski Uniwersytet Medyczny
Źródło tekstu: Bekkali NL, Bongers ME, Van den Berg MM, Liem O, Benninga MA.: Nutr J. 2007 Aug 4;6:17.
Adres www źródła: www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17683583
Dodaj swój komentarz