użytkowników online: 2876
Rozwój seksualności dziecka

Zainteresowania sferą seksualną rozpoczynają się już we wczesnym dzieciństwie. Nie jest to powodem do niepokoju, jeżeli zna się fizjologię rozwoju seksualności dziecka. Artykuł omawia poszczególne etapy wiekowe rozwoju zainteresowań sferą seksualną z podkreśleniem zasad postępowania z dzieckiem w zależności od jego wieku.

Zainteresowanie dziecka swoimi narządami płciowymi rozpoczyna się już w niemowlęctwie – mając jednak w tym okresie charakter nieświadomy. Dziecko poznając części swojego ciała, poznaje również tzw. miejsca intymne.

 

W wieku 3 lat większość dzieci ujawnia już tożsamość płciową (“jestem chłopcem/dziewczynką”). Pojęcie ciągłości płci (“wyrosnę na mężczyznę/kobietę”) pojawia się około 4 roku życia, a pojęcie niezmienności (“nie mogę zmienić mojej płci”) – około 5.

W okresie, w którym pojawia się tożsamość płciowa, dzieci zaczynają się stopniowo interesować się skąd biorą się wzięły. Należy uważnie słuchać o co pytają, by informacje, które uzyskają od dorosłych były na poziomie ich wieku i mogły zostać zrozumiane. Zainteresowania te są zgodne w większości przypadków z wiekiem dzieci:

 

Zainteresowania sferą seksualną

3 lata: Początek zainteresowania niemowlętami. Dziecko chce mieć własne. Pyta: “co niemowlę robi, kiedy przyjdzie?”, “skąd przychodzi?”. Najczęściej dzieci w tym wieku nie rozumieją wyjaśnień, iż dziecko rozwija się w brzuchu mamy. Potrafią jednak pojąc, że przychodzi ze szpitala. Wiele wierzy w to, iż dzieci kupuje się w sklepie, tak jak inne rzeczy.

 

4 lata: Pojawiają się pytania o to, skąd biorą się dzieci. Niektóre dzieci zaczynają wierzyć, że z brzucha mamy. Pytają wtedy często jaka drogą wydostało się z niego wydostało. Wiele sądzi, że przez pępek.

 

5 lat: Zainteresowanie posiadaniem własnego dziecka, które może pojawić się podczas zabawy. Nadal pytają skąd biorą się dzieci. Większość akceptuje, iż z brzucha mamy.

 

6 lat: Silne i powracające zainteresowanie ciążą, narodzinami i tym skąd biorą się dzieci. Pojawia się zazwyczaj niejasne poczucie związku między dziećmi a faktem małżeństwa oraz ciekawość w jaki sposób dziecko wydostaje się z brzucha mamy i czy to boli. Niektóre dzieci zaczynają pytać od czego zaczyna się życie dziecka. Zazwyczaj akceptują, że wzrasta w brzuchu mamy a poczęło się z nasionka.

 

7 lat: Często pojawia się intensywne wyczekiwanie nowego dziecka w rodzinie. Wiadomo już, że można mieć dużo dzieci oraz, że starsze kobiety ich nie mają. Dzieci bardzo interesują się ciążą, rozwojem dziecka, tym jak się je karmi, jakie jest duże. Występuje łączenie kobiety ciężarnej z pojawieniem się nowego człowieka. Potrafią zazwyczaj zrozumieć, że dziecko bierze się z dwóch nasion (albo jaj), jednego od matki i drugiego od ojca.

 

8 lat: Zazwyczaj zaczynają rozumieć powolny proces rozwoju dziecka w łonie matki. Domagają się dokładniejszych informacji na temat miejsca, w którym znajdowało się dziecko. Na dźwięk słowa “brzuch” wykazują często zmieszanie. Niektóre dziewczynki pytają o rolę ojca w procesie prokreacji (potrafią być w tym bardzo dociekliwe).

 

9 – 10 lat: Większość dziewczynek wie już o miesiączkowaniu. U niektórych dzieci pojawia się ciekawość dotycząca roli ojca (zwłaszcza w kwestii “sadzenia nasion”).

 

Na pewno warto rozmawiać z dziećmi na te tematy, by rodziców nie uprzedzili rówieśnicy lub starsi koledzy. U niektórych dzieci silna fascynacja seksem zaczyna się wcześniej i objawia nie tylko w dociekliwych pytaniach, lecz także w przeprowadzonych na sobie próbach i eksperymentach, co stanowi zupełnie normalne zachowanie (tak jak np. przekleństwa czterolatków, czy kłamstwa i oszustwa sześciolatków).

Po zainteresowaniu seksualnym własną osobą następuje zainteresowanie innymi – tej samej płci oraz płci przeciwnej. W wieku około sześciu lat dzieci podejmują gry i zabawy seksualne (np. “w lekarza”), które stanowią naturalny etap w rozwoju seksualnym. Typowymi zachowaniami są również nieprzyzwoite dowcipy opowiadane z ogromnym zaangażowaniem zwłaszcza przez chłopców.

Zainteresowanie płcią przeciwną rozpoczyna się od różnic w budowie ciała i przechodzi różne etapy od olbrzymiego zaangażowania do wstrętu i zobojętnienia.

Większość rodziców mimo, że radzi sobie dość dobrze w odpowiedziach na trudne pytania i wręcz z dumą obserwowuje “płomienne romanse” trzylatków, nie potrafi zaakceptować zabaw i gier seksualnych z osobami płci przeciwnej. Oczywiście nie chodzi o to, by chwalić dziecko za tego typu zachowania, jednakże ważne by mieć świadomość, iż są one normalnymi etapami w rozwoju seksualnym młodego człowieka.

 

Zachowania dotyczące sfery seksualnej

2 i pół roku: Dzieci przyjmują zainteresowanie odmiennymi pozycjami przyjmowanymi przez dziewczynki i chłopców podczas siusiania i zaczynają się interesować różnicami fizycznymi między płciami.

 

3 lata: Wyrażają słowami to zainteresowanie. Dziewczynki często próbują siusiać na stojąco.

 

4 lata: Następuje wtedy zazwyczaj ogromne zainteresowanie pępkiem. W sytuacjach stresowych dzieci mogą chwytać się za genitalia i czasem chcą oddać mocz. Mogą bawić się w obnażanie. Często pojawiają się wtedy gry słowne związane z wydalaniem. Zainteresowanie stanowią także łazienki innych. Choć dziecko może domagać się intymności i prywatności wobec własnego załatwiania się, chętnie podpatruje innych.

 

5 lat: Dzieci zazwyczaj stają się bardziej wstydliwe i mniej skłonne do zabaw seksualnych i obnażania.

 

6 lat: Duża świadomość w różnicach w budowie fizycznej obu płci, czemu towarzyszy ogromne zainteresowanie i wiele pytań. Dzieci bawią się często wspólnie toalecie, w zabawy typu lekarz czy pokazywanie. Powstaje wtedy dużo tajemnic i sekretów związanych z tematyką seksualna czemu często towarzyszą chichoty i szeptanie na ucho. Dzieci używają wtedy często i chętnie słów związanych z wydalaniem. Niektóre dzieci w tym czasie mogą być narażone na przymusowy udział w zabawach starszych kolegów czy koleżanek a dziewczynki na molestowanie przez mężczyzn.

 

7 lat: Zainteresowanie seksem zazwyczaj się zmniejsza, choć jest to nadal interesujący temat.

 

8 lat: Dzieci w tym wieku najczęściej ponownie stają się bardziej dociekliwe. Cechuje je skłonność do podglądania, nieprzyzwoitych żartów, prowokacyjnych cichotów i szeptów. Bardzo często można zobaczyć ozdobione przez nich ściany słowami związanymi z czynnościami wydalniczymi i seksualnymi.

 

9 lat: Nasilają się rozmowy o seksie z osobami tej samej płci oraz zainteresowanie budową i funkcjonowaniem własnych narządów płciowych, co starają się zaspokoić oglądając ilustracji w książkach czy filmach. Typowe w tym wieku jest układanie wierszyków erotycznych czy piosenek oraz używanie przekleństw związanych z seksem.

 

10 lat: Obsceniczne żarty stanowią pojawiają się zazwyczaj często w rozmowie dzieci w tym wieku.

Oczywiście rozwój w sferze seksualności jest indywidualny dla każdego dziecka. Niektórzy przechodzą go bardzo intensywnie, inni nie są aż tak bardzo zainteresowani sprawami seksu. Niemniej jednak należy pamiętać, że wszystkie “odkrycia”, wyjaśnienia na nurtujące dziecko pytania przyczyniają się do jego wiedzy i doświadczeń w późniejszym życiu.

B I B L I O G R A F I A

1.Ilg F. L., Ames L. B., Baker S. M.: Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2001

2.Vasta R., Haith M., Miller S.: Psychologia dziecka, WSiP, Warszawa 1995

Zainteresowanie dziecka swoimi narządami płciowymi rozpoczyna się już w niemowlęctwie – mając jednak w tym okresie charakter nieświadomy. Dziecko poznając części swojego ciała, poznaje również tzw. miejsca intymne.

 

W wieku 3 lat większość dzieci ujawnia już tożsamość płciową (“jestem chłopcem/dziewczynką”). Pojęcie ciągłości płci (“wyrosnę na mężczyznę/kobietę”) pojawia się około 4 roku życia, a pojęcie niezmienności (“nie mogę zmienić mojej płci”) – około 5.

W okresie, w którym pojawia się tożsamość płciowa, dzieci zaczynają się stopniowo interesować się skąd biorą się wzięły. Należy uważnie słuchać o co pytają, by informacje, które uzyskają od dorosłych były na poziomie ich wieku i mogły zostać zrozumiane. Zainteresowania te są zgodne w większości przypadków z wiekiem dzieci:

 

Zainteresowania sferą seksualną

3 lata: Początek zainteresowania niemowlętami. Dziecko chce mieć własne. Pyta: “co niemowlę robi, kiedy przyjdzie?”, “skąd przychodzi?”. Najczęściej dzieci w tym wieku nie rozumieją wyjaśnień, iż dziecko rozwija się w brzuchu mamy. Potrafią jednak pojąc, że przychodzi ze szpitala. Wiele wierzy w to, iż dzieci kupuje się w sklepie, tak jak inne rzeczy.

 

4 lata: Pojawiają się pytania o to, skąd biorą się dzieci. Niektóre dzieci zaczynają wierzyć, że z brzucha mamy. Pytają wtedy często jaka drogą wydostało się z niego wydostało. Wiele sądzi, że przez pępek.

 

5 lat: Zainteresowanie posiadaniem własnego dziecka, które może pojawić się podczas zabawy. Nadal pytają skąd biorą się dzieci. Większość akceptuje, iż z brzucha mamy.

 

6 lat: Silne i powracające zainteresowanie ciążą, narodzinami i tym skąd biorą się dzieci. Pojawia się zazwyczaj niejasne poczucie związku między dziećmi a faktem małżeństwa oraz ciekawość w jaki sposób dziecko wydostaje się z brzucha mamy i czy to boli. Niektóre dzieci zaczynają pytać od czego zaczyna się życie dziecka. Zazwyczaj akceptują, że wzrasta w brzuchu mamy a poczęło się z nasionka.

 

7 lat: Często pojawia się intensywne wyczekiwanie nowego dziecka w rodzinie. Wiadomo już, że można mieć dużo dzieci oraz, że starsze kobiety ich nie mają. Dzieci bardzo interesują się ciążą, rozwojem dziecka, tym jak się je karmi, jakie jest duże. Występuje łączenie kobiety ciężarnej z pojawieniem się nowego człowieka. Potrafią zazwyczaj zrozumieć, że dziecko bierze się z dwóch nasion (albo jaj), jednego od matki i drugiego od ojca.

 

8 lat: Zazwyczaj zaczynają rozumieć powolny proces rozwoju dziecka w łonie matki. Domagają się dokładniejszych informacji na temat miejsca, w którym znajdowało się dziecko. Na dźwięk słowa “brzuch” wykazują często zmieszanie. Niektóre dziewczynki pytają o rolę ojca w procesie prokreacji (potrafią być w tym bardzo dociekliwe).

 

9 – 10 lat: Większość dziewczynek wie już o miesiączkowaniu. U niektórych dzieci pojawia się ciekawość dotycząca roli ojca (zwłaszcza w kwestii “sadzenia nasion”).

 

Na pewno warto rozmawiać z dziećmi na te tematy, by rodziców nie uprzedzili rówieśnicy lub starsi koledzy. U niektórych dzieci silna fascynacja seksem zaczyna się wcześniej i objawia nie tylko w dociekliwych pytaniach, lecz także w przeprowadzonych na sobie próbach i eksperymentach, co stanowi zupełnie normalne zachowanie (tak jak np. przekleństwa czterolatków, czy kłamstwa i oszustwa sześciolatków).

Po zainteresowaniu seksualnym własną osobą następuje zainteresowanie innymi – tej samej płci oraz płci przeciwnej. W wieku około sześciu lat dzieci podejmują gry i zabawy seksualne (np. “w lekarza”), które stanowią naturalny etap w rozwoju seksualnym. Typowymi zachowaniami są również nieprzyzwoite dowcipy opowiadane z ogromnym zaangażowaniem zwłaszcza przez chłopców.

Zainteresowanie płcią przeciwną rozpoczyna się od różnic w budowie ciała i przechodzi różne etapy od olbrzymiego zaangażowania do wstrętu i zobojętnienia.

Większość rodziców mimo, że radzi sobie dość dobrze w odpowiedziach na trudne pytania i wręcz z dumą obserwowuje “płomienne romanse” trzylatków, nie potrafi zaakceptować zabaw i gier seksualnych z osobami płci przeciwnej. Oczywiście nie chodzi o to, by chwalić dziecko za tego typu zachowania, jednakże ważne by mieć świadomość, iż są one normalnymi etapami w rozwoju seksualnym młodego człowieka.

 

Zachowania dotyczące sfery seksualnej

2 i pół roku: Dzieci przyjmują zainteresowanie odmiennymi pozycjami przyjmowanymi przez dziewczynki i chłopców podczas siusiania i zaczynają się interesować różnicami fizycznymi między płciami.

 

3 lata: Wyrażają słowami to zainteresowanie. Dziewczynki często próbują siusiać na stojąco.

 

4 lata: Następuje wtedy zazwyczaj ogromne zainteresowanie pępkiem. W sytuacjach stresowych dzieci mogą chwytać się za genitalia i czasem chcą oddać mocz. Mogą bawić się w obnażanie. Często pojawiają się wtedy gry słowne związane z wydalaniem. Zainteresowanie stanowią także łazienki innych. Choć dziecko może domagać się intymności i prywatności wobec własnego załatwiania się, chętnie podpatruje innych.

 

5 lat: Dzieci zazwyczaj stają się bardziej wstydliwe i mniej skłonne do zabaw seksualnych i obnażania.

 

6 lat: Duża świadomość w różnicach w budowie fizycznej obu płci, czemu towarzyszy ogromne zainteresowanie i wiele pytań. Dzieci bawią się często wspólnie toalecie, w zabawy typu lekarz czy pokazywanie. Powstaje wtedy dużo tajemnic i sekretów związanych z tematyką seksualna czemu często towarzyszą chichoty i szeptanie na ucho. Dzieci używają wtedy często i chętnie słów związanych z wydalaniem. Niektóre dzieci w tym czasie mogą być narażone na przymusowy udział w zabawach starszych kolegów czy koleżanek a dziewczynki na molestowanie przez mężczyzn.

 

7 lat: Zainteresowanie seksem zazwyczaj się zmniejsza, choć jest to nadal interesujący temat.

 

8 lat: Dzieci w tym wieku najczęściej ponownie stają się bardziej dociekliwe. Cechuje je skłonność do podglądania, nieprzyzwoitych żartów, prowokacyjnych cichotów i szeptów. Bardzo często można zobaczyć ozdobione przez nich ściany słowami związanymi z czynnościami wydalniczymi i seksualnymi.

 

9 lat: Nasilają się rozmowy o seksie z osobami tej samej płci oraz zainteresowanie budową i funkcjonowaniem własnych narządów płciowych, co starają się zaspokoić oglądając ilustracji w książkach czy filmach. Typowe w tym wieku jest układanie wierszyków erotycznych czy piosenek oraz używanie przekleństw związanych z seksem.

 

10 lat: Obsceniczne żarty stanowią pojawiają się zazwyczaj często w rozmowie dzieci w tym wieku.

Oczywiście rozwój w sferze seksualności jest indywidualny dla każdego dziecka. Niektórzy przechodzą go bardzo intensywnie, inni nie są aż tak bardzo zainteresowani sprawami seksu. Niemniej jednak należy pamiętać, że wszystkie “odkrycia”, wyjaśnienia na nurtujące dziecko pytania przyczyniają się do jego wiedzy i doświadczeń w późniejszym życiu.

B I B L I O G R A F I A

1.Ilg F. L., Ames L. B., Baker S. M.: Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2001

2.Vasta R., Haith M., Miller S.: Psychologia dziecka, WSiP, Warszawa 1995

Autor opracowania:
mgr Magdalena Janowska

Komentarze do artykułu

Ankieta

  

Która z chorób NIE jest przenoszona jest drogą płciową?

Konkurs na forum
Konkurs tematyczny