Eksperci z Uniwersytetu w Aberdeen dokonali przeglądu wszystkich dostępnych w piśmiennictwie randomizowanych i quasi-randomizowanych badań dotyczących skuteczności systemów alarmowych w leczeniu moczenia nocnego ze szczególnym uwzględnieniem ich porównania z innymi metodami terapeutycznymi. Znaleziono 55 badań odpowiadających kryteriom wyszukiwania. W porównaniu do braku jakiegokolwiek leczenia systemy alarmowe wykazywały znaczną skuteczność, gwarantując brak moczenia u około 2/3 dzieci (współczynnik ryzyka braku skuteczności postępowania: 0.38, 95% CI: 0.33-0.45). U około połowy dzieci które zakończyły cykl leczenia z zastosowaniem alarmów dźwiękowych poprawa była trwała. Pomimo że desmopresyna miała lepszy efekt doraźny, to stosowanie alarmów wydaje się powodować lepszy efekt odległy. Nie wykazano istotnej przewagi wzbogacania alarmów o dodatkowe stosowanie desmopresyny. Wykazano także przewagę systemów alarmowych nad stosowaniem leków trójcyklicznych (imipramina i pochodne). Skuteczność alarmów jest jeszcze większa przy uzupełnianiu metody o szkolenie w zakresie odpowiedniego podawania płynów im terapię behawioralną. Autorzy przeglądu wnioskują, że stosowanie dźwiękowych systemów alarmowych u dzieci z moczeniem nocnym jest skuteczną metodą leczenia, wykazującą przewagę nad monoterapią farmakologiczną.