Analizując wszystkie przypadki wyhodowania w posiewie z gardła paciorkowca beta-hemolizującego grupy A stwierdzono, że większość przypadków to bezobjawowi nosiciele, a jedynie niektórzy z nich mieli objawy ostrej infekcji.
Autorzy amerykańscy przeprowadzili 4-letnią obserwację dzieci szkolnych w celu opisania przebiegu klinicznego i postaci epidemiologicznych zakażenia paciorkowcem grupy A. Od 1998 do 2002 roku 2 razy w miesiącu pobierano wymazy z gardła u dzieci ze szkoły podstawowej, dodatkowo w czasie infekcji. We wszystkich wymazach oceniano wrażliwość na erytromycynę i klindamycynę. Dzieci podzielono na podstawie wyników na 4 grupy: pojedynczy epizod zakażenia, nawracające infekcje, nosiciele i bez zakażenia paciorkowcem. Łącznie wykonano 5658 wymazów z gardła. Paciorkowca izolowano najczęściej u nosicieli, druga co do częstości byłą grupa pojedynczych epizodów. U nosicieli natomiast stwierdzano zmiany typów paciorkowca. Autorzy wnioskują, że infekcje paciorkowcowe są częste w grupie dzieci szkolnych. W większości przypadków są to jednak nosiciele paciorkowca, którzy przy każdej nowej infekcji powinni otrzymywać terapię przeciwpaciorkowcową, ze względu na możliwość zmiany typu paciorkowca i rozwój reumatycznej choroby serca.
Autorzy amerykańscy przeprowadzili 4-letnią obserwację dzieci szkolnych w celu opisania przebiegu klinicznego i postaci epidemiologicznych zakażenia paciorkowcem grupy A. Od 1998 do 2002 roku 2 razy w miesiącu pobierano wymazy z gardła u dzieci ze szkoły podstawowej, dodatkowo w czasie infekcji. We wszystkich wymazach oceniano wrażliwość na erytromycynę i klindamycynę. Dzieci podzielono na podstawie wyników na 4 grupy: pojedynczy epizod zakażenia, nawracające infekcje, nosiciele i bez zakażenia paciorkowcem. Łącznie wykonano 5658 wymazów z gardła. Paciorkowca izolowano najczęściej u nosicieli, druga co do częstości byłą grupa pojedynczych epizodów. U nosicieli natomiast stwierdzano zmiany typów paciorkowca. Autorzy wnioskują, że infekcje paciorkowcowe są częste w grupie dzieci szkolnych. W większości przypadków są to jednak nosiciele paciorkowca, którzy przy każdej nowej infekcji powinni otrzymywać terapię przeciwpaciorkowcową, ze względu na możliwość zmiany typu paciorkowca i rozwój reumatycznej choroby serca.
Autor opracowania: Martin JM, Green M, Barbadora KA, Wald ER.
Źródło tekstu: Pediatrics. 2004 Nov;114(5):1212-9.
Adres www źródła: www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=Abstract&list_uids=15520098
Dodaj swój komentarz