Pomimo istnienia mechanizmu odzyskiwania fosforanów z tzw. moczu pierwotnego, u każdego zdrowego człowieka występuje utrata określonej ilości fosforanów z moczem. Samo stwierdzenie obecności fosforanów w moczu nie jest więc patologią.

Przy podejrzeniu nieprawidłowości w gospodarce wapniowo-fosforanowej, lub przy podejrzeniu zaburzeń w funkcjonowaniu nerek, zaleca się obiektywne, ilościowe określenie jak nasilona jest utrata fosforanów z moczem.

Należy pamiętać, że wydalanie to jest zasadniczo różne w poszczególnych grupach wiekowych - zawsze wynik należy porównywać z normą dla wieku! Wydalanie fosforanów w moczu zależy również od rodzaju żywienia - u niemowląt żywionych niemodyfikowanym mlekiem krowim może być kilkakrotnie wyższe niż u dzieci karmionych piersią.

Uwaga!!!
Oznaczenie wydalania fosforanów (jak również innych składników mineralnych) wymaga przeprowadzenia dobowej zbiórki moczu. Pojedyncza próbka moczu nie jest wiarygodna, ponieważ stężenie wapnia, czy fosforanów w moczu może być bardzo zmienne w czasie. Za najbardziej wiarygodny wskaźnik, oceniający utratę fosforanów z moczem, uważa się wskaźnik określany skrótem TRP (współczynnik wchłaniania zwrotnego fosforanów).

Wymaga on oznaczenia stężeń kreatyniny i fosforanów w moczu i krwi. Prawidłowe TRP powinno wynosić od 85% do 95%. Zwiększone wydalanie fosforanów w moczu (czego odbiciem jest obniżenie TRP) występuje głównie przy niedoborze PTH i witaminy D.