Stany zapalne węzłów chłonnych okolicy pachowej są spowodowane zakażeniami nieswoistymi (bakterie, wirusy i tp.) lub swoistymi (gruźlica) i stanowią reakcję odczynową. Zakażenia nieswoiste szerzą się drogami chłonnymi i spowodowane są najczęściej gronkowcami lub paciorkowcami, które wtargnęły do organizmu przez skórę.

Każda rana, otarcie naskórka czy stan zapalny w obrębie kończyny górnej, w okolicy barku czy na klatce piersiowej mogą spowodować powiększenie pachowych węzłów chłonnych. U dzieci częstą przyczyną powiększenia węzłów pachowych (z towarzyszącym powiększeniem węzłów chłonnych okolicy łokciowej) jest choroba kociego pazura.

Zakażenie bakteryjne powoduje w miejscu wniknięcia powstanie bolesnej grudki oraz następowe, odczynowe powiększenie węzłów chłonnych. Limfadenopatia w chorobie kociego pazura jest jednostronna. Węzły chłonne są tkliwe, przesuwalne.

Często powiększony jest tylko jeden węzeł. Swoiste procesy zapalne węzłów pachowych mają podłoże gruźlicze. Szczególnym rodzajem powiększenia węzłów pachowych lub okolicy nadobojczykowej jest odczyn na szczepienie przeciwgruźlicze wykonywane na ramieniu.

Węzły takie są lekko bolesne, twarde. Mogą prowadzić do nacieczenia skóry nad węzłem aż do wytworzenia przetoki. Węzły chłonne okolicy pachowej mogą być także punktem wyjścia choroby nowotworowej (chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy) oraz przerzutów nowotworowych.