Do diagnostyki układu moczowego należą następujące badania: badanie ogólne moczu i posiew, USG nerek, cystografia mikcyjna, urografia, scyntygrafia. Urografia to badanie pozwalające na uwidocznienie kształtu, wielkości nerek, zniekształceń w budowie kielichów nerkowych, poszerzenia moczowodów i obecności blizn, będących wynikiem przewlekłego stanu zapalnego w obrębie nerek. Urografia bardzo dobrze ocenia funkcję wydalniczą nerek.
Każda porada składa się z 2 części
Dziecko do badania urograficznego musi być odpowiednio przygotowane. W dniu poprzedzającym badanie powinno od godzin południowych otrzymywać dietę płynną, niewzdymającą. U dziecka ze skłonnością do zaparć lub wzdęć konieczne może być podanie leku przeczyszczającego oraz leku zmniejszającego wzdęcia brzucha takiego jak simeticon lub dimethicon (np. Espumisan).
Wypróżnienie i zmniejszenie ilości gazów w jamie brzusznej konieczne jest dla lepszego zobrazowania nerek w czasie badania. W dniu badania wykonuje się przeglądowe zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej. Jeśli gazy lub masy kałowe uniemożliwiają uwidocznienie nerek - badanie zostaje odroczone do czasu odpowiedniego przygotowania pacjenta. Natomiast jeśli obraz jest prawidłowy przechodzi się do właściwego badania urograficznego, które polega na podaniu dożylnym przez wenflon środka kontrastującego, który następnie przez kolejne kilkadziesiąt minut będzie wydalany przez nerki, co będzie można zobaczyć wykonując kolejne zdjęcia. Zazwyczaj wykonuje się 3-4 zdjęcia, jednak w szczególnych przypadkach (przy braku wydzielania przez 1 nerkę lub niejednoczesnym wydzielaniu) dodatkowo lekarz radiolog zleca zdjęcia tzw. opóźnione np. po 2 godzinach.
Wynik badania pomoże nefrologowi lub urologowi w podjęciu dalszych działań – wykonaniu badania scyntygraficznego lub np. w przypadku niektórych wad wykonaniu zabiegu operacyjnego.
Dziecko - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)
O zdrowiu - choroby cywilizacyjne (rozwiń)