Za niepłodność uważa się trwający co najmniej 1 rok stan, gdy kobieta pomimo regularnego współżycia w okresie płodnym (najczęściej w połowie cyklu) przy jednoczesnym nie stosowaniu żadnych metod antykoncepcyjnych, nie zachodzi w ciążę.
Każda porada składa się z 2 części
W związku z tym, iż niepłodność nie jest chorobą nie wywołuje ona żadnych objawów. Jej istnienie możemy podejrzewać dopiero wtedy, gdy kobieta podejmie decyzję o chęci macierzyństwa i pomimo regularnego współżycia nie zachodzi w ciążę.
W celu zdiagnozowania niepłodności najczęściej, wykonuje się takie badania jak: USG, badania hormonalne, genetyczne, testy penetracji plemników w śluzie szyjkowym, badanie jakości nasienia czy też laparoskopię diagnostyczną.
Od wyników tych badań uzależnione jest dalsze postępowanie. Lekarz może w zależności od rozpoznanej przyczyny podjąć leczenie farmakologiczne bądź operacyjne. Jeżeli nie przyniesie ono oczekiwanych rezultatów i kobieta nadal nie będzie mogła zajść w ciążę, może zaproponować jedną z metod zapłodnienia pozaustrojowego jak np. inseminacja nasieniem, GIFT, ZIFT czy też wielu innych. Rodzaj wybranej metody zależy od wskazań do wykonania danej metody zapłodnienia.
Dziecko - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)
O zdrowiu - choroby cywilizacyjne (rozwiń)