Początkowo objawy krzywicy są dość łagodne i mało charakterystyczne. W wyniku zmniejszenia wchłaniania wapnia może wystąpić drażliwość i nadpobudliwość, nadmierne pocenie, osłabienie napięcia mięśni z zahamowaniem tempa rozwoju statycznego. Na tym etapie rozwoju choroby rozpoznanie krzywicy wymaga wykonania badań dodatkowych.

Na rozwinięty obraz krzywicy składa się zespół objawów kostnych: rozmiękanie kości potylicy, poszerzone obrysów przynasad kości przedramion i podudzi („bransolety” krzywicze), zgrubienie połączeń chrzęstno-kostnych żeber („różaniec” krzywiczy), zniekształcenie kręgosłupa w postaci garbu w okolicy lędźwiowej, wciągnięcie żeber w okolicy przyczepu przepony (bruzda Harrisona), a u dzieci zaczynających chodzić szpotawość lub koślawość kolan i zniekształcenie kości miednicy. Objawom kostnym towarzyszy wiotkość mięśni („żabi” brzuch), opóźnienie rozwoju motorycznego i opóźnienie wyrzynania zębów.

W badaniach biochemicznych we wstępnej fazie krzywicy stwierdza się zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej, zwiększenie wydalania fosforanów w moczu i zmniejszenie stężenia w surowicy aktywnej formy witaminy D3 (25-OH-D3). W okresie zaawansowanych zmian krzywiczych poza wymienionymi wyżej parametrami stwierdza się obniżony poziom fosforu w surowicy. Stężenie wapnia mieści się zwykle w dolnych granicach normy.

W badaniu radiologicznym nadgarstka (badanie łatwo dostępne, użyteczne w rozpoznaniu i związane z małą dawką promieniowania) stwierdza się poszerzenie chrząstki przynasadowej z nieregularnością jej zarysów oraz upośledzenie mineralizacji.

UWAGA! Stwierdzenie izolowanego objawu krzywiczopodobnego nie może być jedyną podstawą rozpoznania krzywicy.

Pojedynczo występujące objawy, jak: rozmiękanie potylicy do 3 m.ż, bruzda Harrisona, duża głowa i duże ciemię, zaburzenia wyrzynania się zębów czy szpotawość kończyn dolnych u niemowląt bez odchyleń w badaniach biochemicznych i w badaniu radiologicznym nadgarstka, mają zwykle inną niż krzywica przyczynę i nie wymagają leczenia witaminą D3.