Kolką jelitową określa się napadowy, nie dający się ukoić płacz (krzyk) z podkurczaniem nóżek, poszerzeniem obwodu brzucha i zwiększoną ilością gazów jelitowych. Kolka nie jest jednoznacznie scharakteryzowanym zespołem chorobowym. Występuje u 10-40% niemowląt. Dolegliwości pojawiają się zwykle w okolicy 3 tygodnia życia, zazwyczaj występują między godziną 18.00, a 22.00. Aby rozpoznać kolkę jelitową, objawy powinny utrzymywać się co najmniej przez 3 godziny dziennie, minimum przez 3 dni w tygodniu. Zazwyczaj ustępują w 3 - 4 miesiącu życia. Dotyczą zarówno dzieci karmionych sztucznie, jak i dzieci karmionych piersią.
Każda porada składa się z 2 części
Typowy napad kolki jelitowej rozpoczyna się od nagłego zaczerwienienia twarzy dziecka, z grymasem bólu i podkurczeniem nóżek. Następnie niemowlę wydaje piskliwy krzyk, któremu towarzyszy prężenie. Brzuszek jest wzdęty, obserwuje się nadmierną ilość gazów i "przelewanie" treści jelitowej. Często niemowlę oddaje zielone stolce z domieszką śluzu i jednoczesnym wydaleniem dużej ilości gazów. Dolegliwości powtarzają się cyklicznie. Wzrost i rozwój dziecka nie ulega zaburzeniu.
Objawy kolkowe mogą mieć różne nasilenie: od napadów niewyjaśnionej drażliwości do niemal ciągłego krzyku. Nie udało się ustalić jednoznacznej przyczyny kolek u niemowląt. Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się przyczyny fizjologiczne:
Dziecko - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)
O zdrowiu - choroby cywilizacyjne (rozwiń)
