W testach skórnych wykorzystuje się roztwory konkretnych alergenów, podejrzanych o wywoływanie objawów u danego pacjenta, lub tzw. zestawy standardowe, stanowiące mieszanki różnych antygenów (trawy, chwasty, zboża itd.). Dodatni wynik testu na mieszanki pociąga za sobą szczegółową diagnostykę w kierunku poszczególnych antygenów z danej grupy. Testy wykonuje się najczęściej metodą "prick test" z nałożeniem kropli antygenu na zadrapanie, lub podważenie skóry igłą.

Testy typu prick odczytuje się po 15-20 minutach. U każdego dziecka należy wykonać tzw. kontrolę ujemną - podanie na skórę samego czystego roztworu, używanego do zawieszania antygenów oraz kontrolę dodatnią - podanie roztworu histaminy, która powinna dać intensywną reakcję skóry.

Próbę ujemną wykonuje się, aby wykluczyć nadmierną, nieswoistą reaktywność skóry- wtedy nawet podanie obojętnego płynu wywoła powstanie bąbla. Próbę dodatnią wykonuje się, aby wykluczyć osłabienie reaktywności skóry- wtedy nawet podanie histaminy nie spowoduje odpowiedniej reakcji. Wynikiem testu skórnego jest wyrażona w milimetrach średnica bąbla powstałego w 15-20 minut po nałożeniu antygenu na skórę. Za wynik dodatni uważa się odczyn równy lub większy od połowy wyniku testu z histaminą.

Dodatni wynik testu skórnego oznacza wysoce prawdopodobne uczulenie organizmu na dany antygen, powstałe w mechanizmie zależnym od przeciwciał IgE. Wadą testów skórnych jest konieczność współpracy pacjenta, który musi wytrzymać 15-20 minut z nałożonymi na skórę kroplami antygenów. Wiadomo też, że testy skórne dają niekiedy wyniki fałszywie dodatnie - są pacjenci, którzy nie mają alergii na poszczególne antygeny, a pomimo to mają dodatnie wyniki testów skórnych.