W pewnych wypadkach szczepienia ochronne powinny być odroczone. Najczęściej przyczyną jest ostra choroba infekcyjna. Zdaniem ekspertów do spraw szczepień, w Polsce nadmiernie często zwalnia się ze szczepień dzieci, u których tak naprawdę nie ma przeciwwskazań do szczepienia.
Każda porada składa się z 2 części
Zgodnie z instrukcjami WHO, w pełni zaakceptowanymi przez Polskie Towarzystwo Pediatryczne, szczepienie należy odroczyć w przypadku stwierdzenia u dziecka ostrego stanu chorobowego z gorączką lub zaostrzenia choroby przewlekłej. Nie powinno się natomiast rezygnować ze szczepienia przy niewielkich dolegliwościach takich jak pokasływanie, zatkany nos, objawy alergii, katar sienny. Takie stany trwają często miesiącami i nie są ostrą chorobą.
Błędem jest również zwalnianie ze szczepień dzieci:
Nie powinno się odraczać szczepień u dzieci z przewlekłymi chorobami
jeżeli choroby te są w okresie wyrównania i nie postępują.
Dzieci z zaburzeniami odporności można szczepić szczepionkami zabitymi, nie należy natomiast stosować u nich szczepionek żywych, atenuowanych. Co najmniej 3-miesięcznego odroczenia od szczepień żywymi szczepionkami wymagają natomiast dzieci, u których podano preparat krwi lub immunoglobulin. Poprawnym przeciwwskazaniem jest także udowodniona nadwrażliwość na jeden ze składników używanych do produkcji szczepionki (np. antygen białka kurzego lub neomycynę).
Dziecko - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)
O zdrowiu - choroby cywilizacyjne (rozwiń)
