Wypowiadane dźwięki mogą ulegać deformacji (gdy następuje zmiana miejsca artykulacji), substytucji (dana głoska zastępowana jest innymi brzmiącymi prawidłowo, co często stanowi naturalny rozwój jej powstawania – na tym etapie zastępowana jest innymi łatwiejszymi głoskami (np. r – j czy l) oraz elizji (dana głoska jest opuszczana). Do najczęściej spotykanych zaburzeń artykulacji należą:

• sygmatyzm – nieprawidłowa realizacja głosek dentalizowanych jednego, dwóch lub wszystkich trzech szeregów (tj. s, z, c, dz; ś, ź, ć, dź; sz, ż, cz, dż)
• rotacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski r
• mowa bezdźwięczna – nieumiejętność realizowania głosek dźwiecznych, zanik lub brak dźwięczności w danym fonemie
• kappacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski k

gammacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski g

- rynolalia (nosowanie) – głoski nosowe wymawiane są jak ustne (nosowanie zamknięte) lub głoski  ustne są wymawiane jako nosowe (nosowanie otwarte)..