Jest to zaburzenie odżywiania przejawiające się nawracającymi epizodami objadania, podczas których osoba potrafi zjeść olbrzymie ilości wysokokalorycznych produktów, po czym na skutek wyrzutów sumienia pozbywa się spożytego pokarmu wymiotując lub przeczyszczając się (albo stosując jedną i drugą metodę). Kryteria diagnostyczne:
Każda porada składa się z 2 części
Zaburzenie to powoduje zarówno skutki medyczne to jest: zaburzenia rytmu serca, uszkodzenia przełyku, zniszczenie szkliwa zębów, schorzenia dziąseł, stałe uczucie zmęczenia, bóle gardła, mięśni, omdlenia, zawroty głowy, zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego, odwodnienie organizmu, ubytki wapnia i potasu, rany na dłoniach (przy zaawansowanej bulimii), jak i psychologiczne: niepokój, napięcie, rozdrażnienie, zmienność nastrojów, poczucie winy, ogromne poczucie samotności i osamotnienia wywołane koniecznością zachowania tajemnicy objadania się i dokonywania przeczyszczeń. Ponadto osoby te cechuje zwykle mniejsza odporność na stres, zabieganie o akceptację innych przy braku akceptacji siebie, bezradność, upór w zachowaniu, impulsywność oraz niezdolność do samokontroli. Część osób chorych na bulimię dodatkowo popada w jakiś nałóg.
Dziecko - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)
O zdrowiu - choroby cywilizacyjne (rozwiń)
