Zaloguj
Reklama

Wymioty acetonemiczne po błędzie dietetycznym

Bibliografia:

1) „Choroby przewodu pokarmowego u dzieci” Zalewski T. (red.), PZWL, Warszawa, 1995.2) "Pediatria" t. V, Karczewska K., Norska-Borówka I. (red.), Śląska AM, Katowice, 1998.

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Wymioty acetonemiczne po błędzie dietetycznym
Fot. medforum
(5)

Najczęstsze błędy dietetyczne prowadzące do wymiotów u dzieci to spożycie nadmiernej ilości pokarmu obfitującego w tłuszcz przy niedostatecznej podaży węglowodanów, zwłaszcza dokonane po długiej przerwie od poprzedniego posiłku. W takich sytuacjach wymiotom bardzo często towarzyszy wzrost poziomu acetonu w moczu (tzw. wymioty acetonemiczne).

Wymioty acetonemiczne - Objawy i przebieg

Dziecko z wymiotami acetonemicznymi potrafi zwymiotować wielokrotnie w bardzo krótkim odstępie czasu, szybko staje się bardzo osłabione, zdarzają się bóle brzucha. W oddechu dziecka można wyczuć charakterystyczną woń acetonu (podobną do zapachu jabłek). Przy dłuższym trwaniu objawów dziecko staje się senne i odwodnione.

Wymioty acetonemiczne - Kiedy udać się do lekarza

Pomocy lekarskiej należy zasięgnąć, kiedy wymioty nie ustępują pomimo diety i prób pojenia oraz kiedy pojawiają się objawy znacznego osłabienia i suchości śluzówek jamy ustnej. Należy też udać się do lekarza, gdy wymiotom towarzyszą bóle głowy lub inne objawy neurologiczne (światłowstręt, zaburzenia świadomości, zaburzenia równowagi).

Wymioty acetonemiczne - Leczenie

W początkowej fazie wymiotów acetonemicznych pomóc może wycofanie z diety wszelkich pokarmów zawierających tłuszcz (w tym mleka) a podawanie dziecku płynów i pokarmów zawierających dużo cukrów (najlepiej glukozy, a nie zwykłego cukru domowego, czyli sacharozy). Lepiej jest poić co chwila małymi porcjami (po łyżeczce) niż podawać większe porcje, bowiem zbyt szybkie połknięcie dużej ilości płynu często prowokuje nawrót wymiotów.

(5)

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Reklama
Komentarze