Zaloguj
Reklama

Astma oskrzelowa - kwalifikacja do zajęć wychowania fizycznego

Bibliografia:

Raport NHLBI/WHO „Światowa strategia rozpoznawania, leczenia i prewencji astmy”, 2002.

Gawlik R., Pitsch T. „Patofizjologia, leczenie i zapobieganie napadom astmy powysiłkowej” Alerg. Astma Immun. 2003, 8, 83-88.

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Astma oskrzelowa - kwalifikacja do zajęć wychowania fizycznego
Fot. medforum
(3)
Astma oskrzelowa - kwalifikacja do zajęć wychowania fizycznego

Wysiłek fizyczny może być czynnikiem wyzwalającym napady kaszlu i duszności u dziecka z astmą oskrzelową. Problem kwalifikacji dziecka z astmą do zajęć wychowania fizycznego jest więc częstym problemem dla rodziców i nauczycieli.

Astma oskrzelowa - kwalifikacja do zajęć wychowania fizycznego - Objawy i przebieg

Cechą astmy oskrzelowej jest nadreaktywność oskrzeli na różne czynniki. Wysiłek fizyczny powoduje przyspieszenie oddechu, a co za tym idzie gwałtowne zwiększenie przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Może to spowodować podrażnienie oskrzeli i ich skurcz. Dzieje się tak szczególnie często, gdy wysiłek fizyczny odbywa się na otwartym powietrzu, przy niskiej temperaturze i małej wilgotności.

Astma oskrzelowa - kwalifikacja do zajęć wychowania fizycznego - Kiedy udać się do lekarza

Nie nalegaj na zwolnienie dziecka z zajęć wychowania fizycznego! Jeżeli u Twojego dziecka wysiłek fizyczny wyzwala nasilenia astmy – zgłoś to lekarzowi. Istnieje wiele nowoczesnych leków bardzo skutecznych w zapobieganiu astmie powysiłkowej.

Astma oskrzelowa - kwalifikacja do zajęć wychowania fizycznego - Leczenie

Pamiętając o możliwości wystąpienia astmy powysiłkowej nie należy popadać w drugą skrajność zakazując dziecku wszelkiej aktywności fizycznej. Odpowiednio dobrane ćwiczenia fizyczne są bardzo korzystne dla dziecka z astmą, poprawiają bowiem siłę mięśni oddechowych. Udowodniono, że dzieci z astmą regularnie ćwiczące fizycznie mają lepsze wyniki spirometrii. Aktywność fizyczna dziecka i kontakt z rówieśnikami na zajęciach wychowania fizycznego są też bardzo ważne w prawidłowym rozwoju psycho-społecznym, ponieważ dają choremu dziecku bardzo potrzebny, pełny kontakt z grupą rówieśników! W galerii mistrzów olimpijskich (np. w pływaniu lub w skoku wzwyż) można znaleźć sportowców, którzy chorowali, lub wręcz cały czas chorują na astmę. Podejmując aktywność fizyczną dziecko, rodzice i nauczyciele muszą jedynie pamiętać o kilku podstawowych zasadach:

1) Należy unikać sportów wymagających długotrwałego wysiłku na otwartym powietrzu, takich jak: biegi długodystansowe, biegi narciarskie, hokej, łyżwiarstwo, kolarstwo, piłka nożna
2) Za najbardziej wskazane uważa się pływanie oraz dyscypliny wymagające jedynie krótkotrwałego wysiłku takie jak skoki wzwyż i w dal, siatkówka, rzuty – oszczepem, młotem itp.
3) Do sportu należy dziecko przygotowywać stopniowo – zacząć od poprawy ogólnej kondycji poprzez spacery; ćwiczenia zawsze powinna poprzedzać kilkuminutowa rozgrzewka
4) Przed planowanym wysiłkiem często wskazane jest podanie leków dobranych przez lekarza, jako leki zapobiegające powysiłkowym napadom astmy.
5) Nauczyciele lub trenerzy dziecka muszą być poinformowani o chorobie dziecka i możliwych powikłaniach, a dziecko zawsze powinno mieć przy sobie leki do zastosowania na wypadek nieoczekiwanego zaostrzenia choroby.

(3)

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Reklama
Komentarze