Witam wszystkich mam 21 lat i na pierwszy rzut oka nie widac by cos bylo z moja reka, gdy sie urodzilam 21 lat temu porod moja mama miala koszmarny, ja wazylam bardzo bardzo duzo tez i wyrwany splot barkowy został, i najwaziejsze to by cwiczyc cwiczyc cwiczyc, od dziecka co wakacje i ferie zimowe po dwa tygodnie chodzilam na rehabilitacje rok w rok i w domu gdy bylam mala cwiczylam, teraz juz mi sie nie chce, i naprawde te rehabilitacje pomogly,dzieki odpowiedzialnosci rodzicow ich cierpliwosci naprawde rzadko kto wie,ze cos jest z ta reka, wiadomo jest troszke krotsza i slabsza i lekko skurczona ale tego prawie wogole nie widac, wsystko nia robie, i ciagle rehabilitacja, gdy mialam skonczone 18lat mialam miec na nia operacje przyjechal swietny lekarz z poznania i po spotkaniu ze mna powiedzial,ze ta reka jest w idealnym stanie,ze dzieki Bogu, rehabilitacji stalej ta reka jest idealna, i nie potrzeba operacji bo to jeszcze gorzej, i naprawde nie przejmujcie sie,inne dzieci maja gorsze tragedie najezdzilam sie po szpitalach wiec wiem, cwiczyc cwiczyc systematycznie w wakacje i ferie rehabilitacja,czasem isc na basen i bedzie super Zdrowia wszystkim i takich rodzicow jakich ja mam.

polecam metode vojty. moja corka urodzila sie z porazeniem splotu barkowego lewego, wogule nie podnosiła reki, od urodzenia rechabilitowałam ja metoda vojty cztery do pieciu razy dziennie, efekty byly natychmiastowe. ciezko to przezyc, ale jak sie trafi na dobrego rehabilitanta to pomoze CI przez to przejsc. mi moja bardzo pomogła. Najwazniejsze ze córka jest zdrowa ) szczesliwa i wesoła

Mam na imię Jasiek, mam 12lat.
Również przy urodzeniu miałem porażenie splotu barkowego.
W wieku 4miesięcy operował mnie Profesor Gilbert, miałem przeszczep nerwów z łydek do barku.
Niestety dalej mam ograniczony zakres ruchu nie mogę wyprostować ręki, podrapać się po głowie, dać rękę za plecy.
Przez całe życie miałem rehabilitację i sądzę, że dalej będę ją miał.
Uprawiam dużo sportów : Koszykówka, Piłka ręczna, karate kiedyś grałem na pianinie i gitarze ale przez moją chorobę nic mi nie wychodziło.
Chciałbym podziękować moim rodzicom, że przez te wszystkie lata opiekowali się mną i chodzili ze mną na rehabilitację. Ja w tedy niie chciałem chodzić ponieważ te ćwiczenia i rozciąganie mojej ręki bardzo mnie bolały, a moi rodzice mimo to zabierali mnie na te ćwiczenia, i teraz wiem, że robili to dla mojego dobra. Dlatego chce im za to bardzo podziękować.