Zaloguj
Reklama

Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex - SM)

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Forum Neurologiczne

Adres www źródła:

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex - SM)
Fot. medforum
(0)

Stwardnienie rozsiane najczęściej rozpoczyna się między 20 a 30 rokiem życia, ale może dotyczyć także dzieci. Artykuł podsumowuje wiedzę na temat patogenezy, objawów i leczenia tej choroby.

Epidemiologia, patogeneza

Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex - SM) jest powoli postępującą chorobą, której objawy są rozsiane w czasie (występują rzuty, po których następuje poprawa) oraz w przestrzeni (wieloogniskowe uszkodzenie układu nerwowego). Choroba do 3 razy częściej występuje u kobiet. Rozmieszczenie geograficzne SM jest nierównomierne, częstość choroby rośnie wraz ze zwiększaniem się szerokości geograficznej. Współczynnik rozpowszechnienia w Polsce wynosi 40-60/100 000 mieszkańców i odpowiada obszarowi wysokiego zagrożenia. Przyczyna choroby jest nieznana. Rozważana jest podatność genetyczna, mechanizm immunologiczny lub infekcja wirusowa. Podkreśla się także wpływ czynników środowiskowych.

Objawy kliniczne

SM zaczyna się zwykle ostro lub podostro w ciągu kilku dni. Do najczęstszych objawów początkowych należą niedowłady kończyn (10-40%), parestezje (21-40%) oraz zaburzenia widzenia. Pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego jako objaw początkowy występuje u 20-30% chorych oraz u 2/3 pacjentów w okresie przewlekłym choroby. Objawem klinicznym jest osłabienie ostrości wzroku, a nawet niekiedy całkowita jego utrata z bólem w obrębie oczodołu podczas ruchów gałki ocznej. Upośledzenie rozpoznawania kolorów dotyczy głównie barwy czerwonej i zielonej. Zaburzenia wzrokowe, nawet jeśli początkowo bardzo nasilone mają najczęściej charakter ustępujący.

Zaburzenia ruchowe, niedowłady lub porażenia typu spastycznego, są podstawowym objawem SM. Najczęstszy jest niedowład kończyn dolnych. Przedmiotowo stwierdza się na ogół niezależnie od stopnia upośledzenia ruchomości kończyn wygórowanie odruchów głębokich, objaw Babińskiego. Objawy móżdżkowe pod postacią oczopląsu, mowy skandowanej, zaburzeń koordynacji ruchów, równowagi, chodu często współistnieją z cechami uszkodzenia układu piramidowego.

Zaburzenia czucia manifestują się drętwieniami, mrowieniami kończyn, tułowia lub twarzy, uczuciem parzenia, bólami o różnej lokalizacji. Charakterystyczny objaw Lhermitte’a to uczucie przechodzenia prądu wzdłuż kręgosłupa podczas przyginania głowy do klatki piersiowej. Zaburzenia w oddawaniu moczu i stolca występują u ponad połowy pacjentów w trakcie rozwoju choroby. Nierzadkie są zaburzenia funkcji płciowych, zwłaszcza impotencja u mężczyzn.

Do najczęstszych zaburzeń sfery psychicznej u chorych na SM należą zaburzenia nastroju. Depresja w dużym stopniu uwarunkowana jest reakcją na utratę zdrowia. Euforia, wcześniej uważana za znamienną dla SM, wydaje się być próbą maskowania przez chorych obniżonego nastoju. Obserwowana jest chwiejność emocjonalna. Zmęczenie jest kolejnym częstym objawem choroby. Może występować jako cecha stała lub pojawiać się po wysiłku fizycznym lub umysłowym.

(0)
Reklama
Komentarze