Zaloguj
Reklama

Odludek, czyli gdy dziecko izoluje się od innych

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Forum Pediatryczne, zdjęcia: ojoimages

Kategorie ICD:


Odludek, czyli gdy dziecko izoluje się od innych
Fot. ojoimages
(4)

Co robić, gdy dziecko izoluje się od rówieśników, czy to jest choroba? Porady psychologa klinicznego.

Na pewno każdy z nas widział kiedyś taki obrazek – wszystkie dzieci bawią się razem na podwórku czy na przerwie a jedno siedzi samo w kącie – i np. pisze coś na kartce lub czyta książkę. Zachęcane przez nauczyciela, nie korzysta z zaproszenia do grupy. I wcale nie musi być nie lubiane czy nie akceptowane (choć bywa i tak).

Wielu rodziców takich dzieci zastanawia się wtedy co robić... Czy próbować i wciąż zachęcać do bycia w grupie, kazać chodzić na jakieś dodatkowe zajęcia- byle tylko był z rówieśnikami czy odpuścić i pozwolić mu być odludkiem... Rodzice niepokoją się, że przez odsuwanie się od innych, nie nauczy się jak żyć w grupie, danej społeczności, szkole a potem pracy czy związku partnerskim..

Bardzo ważne, by w takiej sytuacji poobserwować dziecko – dlaczego nie przebywa z rówieśnikami, wtedy kiedy nie musi.

Warto zatem odpowiedzieć sobie na pytania:

  • Czy nie jest tak, że jest przez innych odrzucane, wyśmiewane i dlatego ich unika?

  • Czy powoduje to nieśmiałość (i tak naprawdę ono chce się bawić i przebywać z innymi, tylko się boi)?

  • Czy po prostu ma swoje sprawy, nie interesują go zabawy czy rozmowy rówieśników, ma tzw. „swój świat”?

  • Dobrze jest też przypomnieć sobie jacy byliśmy my – rodzice dziecka. Czy nie zachowywaliśmy się w podobny sposób?

  • Czy nie unika wszystkich osób (także dorosłych i bliskich)?

Pamiętajmy, że nie każde dziecko (podobnie jak i dorosły) musi mieć takie same społeczne potrzeby, jednakże kiedy w ogóle nie ma kolegów czy koleżanek lub sprawia wrażenie, że inni go w ogóle nie interesują, zaczyna to budzić niepokój.

Warto porozmawiać z dzieckiem dlaczego jego zdaniem tak jest. Może ono rzeczywiście boi się wejść do grupy, zacząć rozmowę z kolegą lub koleżanką. Kiedy o tym wiemy, jesteśmy w stanie pomóc naszemu dziecku np. zapraszając rówieśników do domu czy idąc z synem lub córką na początek zajęć dodatkowych, by czuło się pewniej. Pomocne jest także opracowanie i przećwiczenie konkretnych scenek jak podchodzić do koleżanki lub kolegi. Nieodzowna wydaje się zazwyczaj rozmowa z wychowawczynią lub wychowawcą klasy, którzy mogą pomóc stworzyć bliższe relacje podczas zajęć szkolnych.

Jeśli dziecko jest odrzucane – to mamy wręcz obowiązek pomóc mu w tej trudnej sytuacji. Rozmowa w szkole, podnoszenie poczucia wartości dziecka, ustalenie jak rzeczywiście wyglądają relacje z rówieśnikami są nieodzowne. Warto pomyśleć wtedy o dodatkowych zajęciach w małej grupie, które rozwijałyby pasje naszej córki lub syna oraz pozwoliły zaistnieć wśród innych, nawiązać bliższe relacje. W razie ostrego konfliktu i bardzo obciążającej sytuacji dla dziecka powinno się rozważyć zmianę klasy czy szkoły.

(4)
Reklama
Komentarze