Serwisy Medforum

Odludek, czyli gdy dziecko izoluje się od innych

Odludek, czyli gdy dziecko izoluje się od innych
Fot. ojoimages
(5)

Co robić, gdy dziecko izoluje się od rówieśników, czy to jest choroba? Porady psychologa klinicznego.

Na pewno każdy z nas widział kiedyś taki obrazek – wszystkie dzieci bawią się razem na podwórku czy na przerwie a jedno siedzi samo w kącie – i np. pisze coś na kartce lub czyta książkę. Zachęcane przez nauczyciela, nie korzysta z zaproszenia do grupy. I wcale nie musi być nie lubiane czy nie akceptowane (choć bywa i tak).

Wielu rodziców takich dzieci zastanawia się wtedy co robić... Czy próbować i wciąż zachęcać do bycia w grupie, kazać chodzić na jakieś dodatkowe zajęcia- byle tylko był z rówieśnikami czy odpuścić i pozwolić mu być odludkiem... Rodzice niepokoją się, że przez odsuwanie się od innych, nie nauczy się jak żyć w grupie, danej społeczności, szkole a potem pracy czy związku partnerskim..

Bardzo ważne, by w takiej sytuacji poobserwować dziecko – dlaczego nie przebywa z rówieśnikami, wtedy kiedy nie musi.

Warto zatem odpowiedzieć sobie na pytania:

  • Czy nie jest tak, że jest przez innych odrzucane, wyśmiewane i dlatego ich unika?

  • Czy powoduje to nieśmiałość (i tak naprawdę ono chce się bawić i przebywać z innymi, tylko się boi)?

  • Czy po prostu ma swoje sprawy, nie interesują go zabawy czy rozmowy rówieśników, ma tzw. „swój świat”?

  • Dobrze jest też przypomnieć sobie jacy byliśmy my – rodzice dziecka. Czy nie zachowywaliśmy się w podobny sposób?

  • Czy nie unika wszystkich osób (także dorosłych i bliskich)?

Pamiętajmy, że nie każde dziecko (podobnie jak i dorosły) musi mieć takie same społeczne potrzeby, jednakże kiedy w ogóle nie ma kolegów czy koleżanek lub sprawia wrażenie, że inni go w ogóle nie interesują, zaczyna to budzić niepokój.

Warto porozmawiać z dzieckiem dlaczego jego zdaniem tak jest. Może ono rzeczywiście boi się wejść do grupy, zacząć rozmowę z kolegą lub koleżanką. Kiedy o tym wiemy, jesteśmy w stanie pomóc naszemu dziecku np. zapraszając rówieśników do domu czy idąc z synem lub córką na początek zajęć dodatkowych, by czuło się pewniej. Pomocne jest także opracowanie i przećwiczenie konkretnych scenek jak podchodzić do koleżanki lub kolegi. Nieodzowna wydaje się zazwyczaj rozmowa z wychowawczynią lub wychowawcą klasy, którzy mogą pomóc stworzyć bliższe relacje podczas zajęć szkolnych.

Jeśli dziecko jest odrzucane – to mamy wręcz obowiązek pomóc mu w tej trudnej sytuacji. Rozmowa w szkole, podnoszenie poczucia wartości dziecka, ustalenie jak rzeczywiście wyglądają relacje z rówieśnikami są nieodzowne. Warto pomyśleć wtedy o dodatkowych zajęciach w małej grupie, które rozwijałyby pasje naszej córki lub syna oraz pozwoliły zaistnieć wśród innych, nawiązać bliższe relacje. W razie ostrego konfliktu i bardzo obciążającej sytuacji dla dziecka powinno się rozważyć zmianę klasy czy szkoły.

(5)

Autor/autorzy opracowania:

  • mgr Magdalena Janowska, psycholog kliniczny, Klinika Pediatrii, Górnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka i Matki w Katowicach

Źródło tekstu:

  • Forum Pediatryczne, zdjęcia: ojoimages

Tagi:

Komentarze

  • 06.11.2007 20:42:00

    mam 21 lat. dwa lata temu, po badaniu MRI stwierdzono u mnie torbiel pajeczynówki. skierowano mnie na badania poniewaz miałam ostre bóle i zawroty głowy do tego stopnia ze traciłam równowage. neurolog stwierdził ze to z przemeczenia ale wysłał na badanie. no i okazało się ze mam TP ale juz od urodzenia. nie jest ona duża. znajduje sie na samym tyle za lewym płatem. Neurolog powiedział ze nie mam sie czym przejmowac. rok po badaniu wykonałam nastepne i okazało sie ze nie powieksza sie i jest wszystko ok. nastepne badanie mam za 5 lat.

    Ostatnia edycja: 06.11.2007 20:42:00

Polecamy

http://static2.medforum.pl/cache/logos/16has0021rf_mezczyzna_dziecko_klocki_ojoimages_ce-W300H200.jpgFot. ojoimagesADHD - zespół nadpobudliwości...
ADHD zespól nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem...
Twoja sugestia