Zaloguj
Reklama

Niedoczynność tarczycy u dzieci

Autorzy: mgr Katarzyna Młynek
Niedoczynność tarczycy u dzieci
Fot. panthermedia
(0)

Problem niedoczynności tarczy jest obecnym i szerokim problemem populacyjnym. Ryzyko zachorowania na to schorzenie rośnie co prawda z wiekiem, jednak należy mieć na uwadze, że także dzieci są grupą, która dotknięta jest tym problemem. Co więcej, to właśnie ta grupa jest najbardziej narażona na negatywne konsekwencje niedoboru hormonów tarczycy w kontekście prawidłowego rozwoju całego organizmu, gdyż w konsekwencji niepodjęcia leczenia doprowadzić może do ciężkich i nieodwracalnych patologii i zaburzeń rozwojowych.

Reklama

Niedoczynność tarczycy jest schorzeniem, którego przyczyna położona jest w nieprawidłowym, niedostatecznym działaniu hormonów tarczycy lub też w ich niedoborze. Grupą szczególnie narażoną na pojawienie się niedoczynności tarczycy są kobiety, jednak także mężczyźni wykazują problemy związane z nieprawidłowym działaniem tego narządu. Zachorowalność jest wprost proporcjonalna do wieku, stąd większe prawdopodobieństwo zachorowania jest związane z ilością przeżytych lat. Niemniej jednak jest to choroba, która dotyczy także wieku dziecięcego [1].

Można dokonać prostego podziału niedoczynności tarczycy – mowa o niedoczynności tarczycy pierwotnej (spowodowanej uszkodzeniem narządu wskutek operacji, zapalenia tarczycy czy też radioterapii jodem) lub o niedoczynności wtórnej (której podłoże leży w niedoborze hormonu tyreotropowego, co wiązane jest z uszkodzeniem przysadki mózgowej lub nieprawidłowym działaniem podwzgórza) [1].

Tarczyca

Gruczoł tarczycy jest zaliczany do grupy największych gruczołów wydzielania wewnętrznego. W naszym organizmie ma swoje miejsce w przedniej, dolnej części szyi, czyli w obszarze pomiędzy 5. kręgiem szyjnym a 1. kręgiem piersiowym. Jego części składowe to dwa płaty, które połączone są ze sobą węziną. Głównym zadaniem, jakie natura powierzyła tej części naszego organizmu, jest wydzielanie uprzednio wyprodukowanych hormonów, zwanych hormonami tarczycowymi – T3, T4 oraz kalcytoniny [2].

Zachorowalność

Ze zgromadzonych danych wynika, że około 4% do 10% populacji boryka się z problemem niedoczynności tarczycy, przy czym aż do 7 razy częściej dotyka ona kobiety niż mężczyzn. Wiek także stanowi o podwyższonym ryzyku wystąpienia tego schorzenia, gdyż jak wskazują statystyki, aż do 15% populacji powyżej 60. roku życia jest dotknięte tym problemem. Ważnym aspektem jest także podwyższone ryzyko wynikające z występowania innych chorób autoimmunologicznych oraz współistnienia innych chorób, takich jak zespół Downa, Klinefeltera czy Turnera [2].

Czy to niedoczynność tarczycy?

Objawy, jakie manifestowane są przez nasz organizm w sytuacji niedoboru hormonów tarczycy, zawierają się w bardzo szerokim wachlarzu dolegliwości. Pierwsze, a zarazem najbardziej zauważalne są objawy ze strony skóry, takie jak problemy z wypadaniem włosów czy łysieniem, suchość skóry oraz włosów, zmniejszona tolerancja na zimno, obrzęki w okolicach twarzy, powiek oraz dłoni, bladość skóry, a także zmniejszenie potliwości. Objawy psychiczne, związane z niedoborem, to przede wszystkim ospałość, zmniejszenie zdolności koncentracji czy zapamiętywania, stany depresyjne, a nawet obsesje. Metabolicznie nasz organizm również reaguje na nieodpowiedni (zaniżony) poziom hormonów tarczycy poprzez zwiększenie masy ciała oraz zaburzenia ze strony układu pokarmowego w postaci nieprawidłowej perylstatyki skutkującej wzdęciami czy zaparciami [2].

fot. panthermedia

Znaczenie hormonów tarczycy u dzieci

Hormony tarczycy mają bardzo duże znaczenie dla rozwoju dziecka, zarówno w życiu płodowym, ale także do 3. roku życia odgrywają kluczową rolę w procesach rozwoju OUN czy regulowaniu procesów metabolicznych. Ma to zasadnicze znaczenie dla prawidłowego rozwijania się organizmu, jak również dla zapewnienia odpowiedniego jego wzrostu.

Charakterystyczny jest poziom hormonów tarczycy w kontekście wieku, a mianowicie – u młodszych dzieci poziom hormonów tarczy jest znacznie wyższy niż u dorosłych i ma tendencje malejące wraz z wiekiem człowieka. Kwestia ta jest bardzo istotna w sytuacji podejmowania leczenia u dzieci, w związku z niedoczynnością tarczycy [3].

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • [1] E. Zakrzewska, M. Zegan, E. Michota-Katulska: Zalecenia dietetyczne w niedoczynności tarczycy przy współwystępowaniu Choroby Hashimoto. „Bromatologia i Chemia Toksykologiczna” 2015, t. XLVIII, nr 2, s. 117-127.
    [2] K. Szwajkosz, A. Wawryniuk, K. Sawicka, R. Łuczyk, A. Tomaszewski: Niedoczynność tarczycy jako skutek przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia gruczołu tarczowego. „Journal of Education, Health and Sport” 2017, nr 7(5), s. 41-54.
    [3] R. Karwowska: Niedoczynność tarczycy u dzieci. „Pediatria i Medycyna Rodzinna” 2017, nr 13(4), s. 479-490.

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze