Zaloguj
Reklama

Niedoczynność tarczycy u dzieci i młodzieży - część 2

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Dr n. med. Jarosław Kwiecień, specjalista pediatra, adiunkt I Katedry Pediatrii w Zabrzu, Śląska Akademia Medyczna

Źródło tekstu:

  • 1. Korman E. Podstawy endokrynologii wieku rozwojowego. PZWL Warszawa 1999.

    2. Romer T., Rybakowa M. Choroby tarczycy [W:] Kubicka K., Kawalec W (red) Pediatria. PZWL Warszawa 1999.

    3. Rybakowa M. Niedoczynność tarczycy u dzieci dawniej i dziś. Medycyna Praktyczna. Wydanie Specjalne 3/1999, 12-18.

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Niedoczynność tarczycy u dzieci i młodzieży - część 2
Fot. Pantherstock
(3)

Druga część artykułu poświęconego niedoczynności tarczycy u dzieci i młodzieży omawia rzadsze przyczyny niedoczynności tarczycy oraz zasady leczenia hipotyreozy u dzieci.

Wrodzona wtórna niedoczynność tarczycy

Na szczęście jest to dość rzadko występujący stan kliniczny (około 1:16 000 dzieci). Pacjenci z centralnie uwarunkowaną n.t. „umykają” bowiem z klasycznie wykonywanych badań przesiewowych, gdyż stężenie TSH jest u nich niskie. Pomocne byłoby tu oznaczanie również fT4 i TBG, które nie jest jednak wykonywane rutynowo.

Zwykle wrodzona wtórna niedoczynność tarczycy występuje w połączeniu z niedoborami innych hormonów przysadkowych jak ACTH, czy hormon wzrostu. Wielohormonalna niedoczynność przysadki mózgowej wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodka ciężkiej hipoglikemii i noworodkowego zapalenia wątroby, a w konsekwencji zgonu dziecka.

Zespoły zaburzeń czynności tarczycy u wcześniaków

1) Przejściowa hipotyroksynemia.

Występuje u 50% wcześniaków urodzonych przed 30 tygodniem ciąży. Stężenia fT4 są obniżone przy prawidłowych wartościach TSH. Stan nie wymaga leczenia.

2) Przejściowa hipertyreotropinemia.

Podwyższenie stężenia TSH przy prawidłowych stężeniach hormonów tarczycy i ich frakcji wolnych. Klinicznie bez objawów niedoczynności tarczycy. Ustępuje zwykle do 6 m.ż. Nie ma jasnych zaleceń co do postępowania leczniczego.

3) Zespół niskiego T3.

Wynika z zaburzeń adaptacji układu podwzgórzowo-przysadkowego najczęściej w wyniku niedożywienia, urazu okołoporodowego, zespołu zaburzeń oddychania, hipoglikemii, hipokalcemii. W badaniach stwierdza się jedynie obniżenie fT3 przy prawidłowych wartościach fT4 i TSH. Nie wymaga leczenia.

Nabyta pierwotna niedoczynność tarczycy

Najczulszym wskaźnikiem laboratoryjnym niedoczynności tarczycy jest podwyższone TSH. Jeżeli przy podwyższonym stężeniu TSH, stężenia fT3 i fT4 pozostają w normie, to mamy do czynienia z subkliniczną niedoczynnością tarczycy, zwykle nie dającą żadnych objawów u pacjenta. U części dzieci z subkliniczną n.t. obserwowano spowolnienie tempa wzrastania, niedokrwistość, hipercholesterolemię. W związku z powyższym proponuje się powyższy stan nazywać skąpoobjawową niedoczynnością tarczycy.

Najczęstszymi przyczynami nabytej pierwotnej niedoczynności tarczycy są:

- autoimmunologiczne choroby tarczycy (choroba Hashimoto),
- endemiczny niedobór jodu,
- leki i substancje wolotwórcze (goitrogeny),
- późno ujawniająca się dysgenezja tarczycy lub zaburzenia syntezy hormonów tarczycy,
- obwodowa oporność na hormony tarczycy.

(3)
Reklama
Komentarze