Zaloguj
Reklama

Niedoczynność tarczycy u dzieci i młodzieży - część 1

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Dr n. med. Jarosław Kwiecień, specjalista pediatra, adiunkt I Katedry Pediatrii w Zabrzu, Śląska Akademia Medyczna

Kategorie ICD:


Niedoczynność tarczycy u dzieci i młodzieży - część 1
Fot. medforum
(4)

Pierwsza część artykułu poświęconego niedoczynności tarczycy u dzieci i młodzieży omawia najczęstszą postać choroby - wrodzoną pierwotną niedoczynność tarczycy. Podkreślono znaczenie wczesnego rozpoznania i możliwe błędy związane z interpretacją badań przesiewowych.

Etiopatogeneza i podział

Pod pojęciem niedoczynności tarczycy (n.t.) rozumiemy przewlekłe stany chorobowe wynikające z niedoboru wolnej trójjodotyroniny (fT3) i tyroksyny (fT4) nie pokrywającego zapotrzebowania organizmu na te hormony.

Niedoczynność tarczycy można podzielić na wrodzoną i nabytą, natomiast ze względu na etiopatogenezę wyróżnia się n. t. pierwotną (przyczyna zlokalizowana jest w samym gruczole tarczycowym) lub znacznie rzadziej występującą n.t. wtórną (przyczyna przysadkowa lub podwzgórzowa). Zdecydowanie częściej spotyka się pierwotną niedoczynność tarczycy.

Wrodzona pierwotna niedoczynność tarczycy

Wrodzona pierwotna niedoczynność tarczycy (w.p.n.t.) występuje u zdrowych noworodków z częstością 1:3500-1:4000. Najczęstszą przyczyną w.p.n.t. są wady rozwojowe tarczycy: agenezja (czyli brak zawiązka tarczycy), dysgenezja (nieprawidłowe wykształcenie tarczycy) lub ektopia (nieprawidłowa lokalizacja tarczycy – np. na dnie jamy ustnej, pod językiem).

W niewielkim procencie przypadków w.p.n.t. spowodowana jest wrodzonymi defektami enzymatycznymi szlaków syntezy hormonów tarczycy. Należą do nich:

  • zaburzenia budowy receptora TSH (brak reakcji na TSH),
  • zaburzenia transportu jodu (np. mutacje białka transportującego jod – pendryny),
  • zaburzenia organifikacji jodków (peroksydaza),
  • zaburzenia łączenia się jodotyrozyn,
  • defekty syntezy tyreoglobuliny i dejodynazy.


fot. panthermedia

U noworodka może też występować podobna do w.p.n.t. tzw. przemijająca niedoczynność tarczycy lub hipertyreotropinemia. Przyczynami tych zaburzeń są: niedobór jodu w środowisku, wcześniactwo, ostre lub przewlekłe niedotlenienie noworodków wskutek chorób takich jak TDS, posocznica, zamartwica, stosowanie przez matkę w czasie ciąży leków zawierających jod lub niektórych środków cieniujących, przebycie przez ciężarną kuracji I131 lub promieniami rtg, leczenie nadczynności tarczycy u ciężarnych lekami przeciwtarczycowymi, autoimmunologiczne schorzenia tarczycy u matki.

Hormony tarczycy są najważniejszym czynnikiem kontrolującym prawidłowość procesów metabolicznych, które określają fizyczny i neuropsychiczny rozwój płodu i dziecka po urodzeniu, a objawy wrodzonej niedoczynności tarczycy są skąpe i mało charakterystyczne.

(4)
Reklama
Komentarze