Zaloguj
Reklama

Epilepsja u małych dzieci i młodzieży

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • 1.„Neurologia” W. Kozubski, P.P. Liberski, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, wyd. 1.
    2. „Choroby układu nerwowego” pod redakcją W. Kozubskiego i P.P. Liberskiego, Wyd. Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
    3. Warlow, C., Neurologia 1996, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
    4. Grochmal-Bach B., Rorat M., Dziecko z zaburzeniami padaczkowymi. Aspekty pedagogiczne i psychologiczne, Wyd. UJ, Kraków 2003, ISBN 83-23317-09-7.

Adres www źródła:

Kategorie ICD:


Epilepsja u małych dzieci i młodzieży
Fot. ojoimages
(5)

Padaczka zaliczana jest do schorzeń, które występują nie tylko u osób dorosłych ale także dotykają niemowlęta, dzieci oraz młodzież.

Istotą tej choroby są napady drgawkowe, które powstają w wyniku zaburzeń bioelektrycznych w mózgu. Napady mogą być różny charakter i nasilenie. Napady padaczkowe mają tendencje do nawracania. Jak wykazują badania naukowe, około 55% rodzajów padaczek rozpoczyna się już w wieku dziecięcym.

Wśród najczęstszych przyczyn padaczek u dzieci wymienia się m. in.: 

  • Wady wrodzone
  • Udział czynników genetycznych 
  • Komplikacje w trakcie porodu 
  • Przebyte infekcje matki w trakcie trwania ciąży
  • Różnego rodzaju urazy głowy
  • Zapalenie opon mózgowych 
  • Infekcje 
  • Krwotoki 
  • inne choroby

W przypadku małych dzieci napad padaczkowy, mylony jest przez rodziców z drgawkami pojawiającymi się na skutek szybkiego podnoszenia się temperatury ciała dziecka (gorączki). Rodzic powinien się jednak zaniepokoić jeśli drgawki, pojawiają się częściej i nie mają związku z chorobą. Konieczna jest natychmiastowa wizyta z dzieckiem u lekarza bądź pojawienie się w szpitalu w celu przeprowadzenia dalszej diagnostyki.
 



fot. pantherstock

W chwili obecnej wyróżnia się kilka rodzajów padaczek u dzieci:

  1. padaczka Rolanda, która jest najczęściej występującą u dzieci. Zwykle pojawia się pomiędzy 3 a 12 rokiem życia. Towarzyszą jej ślinienie, problemy z mówieniem, mrowienie, niepokój, lękliwość,
  2. zespół Westa, gdzie napad u niemowląt i dzieci powoduje pojawienie się nagłych, gwałtownych skurczów, a dziecko zgina się w pół,
  3. napad toniczno-kloniczny, w trakcie którego dziecko najczęściej upada na ziemię, przestaje reagować na otoczenie, traci przytomność i świadomość, może przestać oddychać na chwilę, zaczyna się wyginać i prężyć. Bardzo często na ustach pojawia się ślina, a dziecko zaczyna zaciskać zęby, może dojść do niekontrolowanego oddania kału i moczu. Jest to napad niebezpieczny dla dziecka,
  4. napad nieświadomości, który najczęściej występuje w wieku szkolnym. Pacjent traci kontakt z otoczeniem, nie reaguje na głosy, dźwięki i nie pamięta co się z nim działo.

Kluczową rolę w przypadku padaczek występujących u dzieci odgrywa obserwacja ich przez rodzica. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek niebezpiecznych, powtarzających się objawów, konieczna jest konsultacja lekarska.

(5)
Reklama
Komentarze